De foto’s hoeven niet per se in Noordwijk te zijn genomen. De Bollenstreek was groot vroeger. Maar de sfeer die beide plaatjes uitademen zijn wel heel herkenbaar voor een jongen die in de bollen is opgegroeid in Noordwijk-Binnen.
Ik kon eerder een tulpenbol onderscheiden van een bokking, eerder geestgrond van duin, suiker van zout, katholiek van protestant, sjc van noordwijk, binnen van zee.


Grappig, ik heb beide foto’s gebruikt in het stambomen-foto-documenten boek wat ik over mijn overgrootvader Pieter vd Meer heb gemaakt. Ik dacht ook: het is wel geen Noordwijk maar zo moet het werk in de bollen eruit hebben gezien. Geen idee meer waar ik de plaatjes vandaan heb geplukt.
marcel proust zal ieder detail uit ontmoetingen als deze verwoorden of het detail het tot nieuw leven zal wekken want ik ben geen proust en zal het nooit worden ook maar ik zal dat nooit willen want je hoort in de verte van het verbeeldings- mechanisme de houten karren wielen met het slijtings- ijzer ratelen over de keien en je gedachten zijn op zoek naar de verloren tijd wat gaat over de mondaine bourgeois met hun extravagante feesten waar hij schreef over hun onverschilligheid en ontrouwe elementen en hypocrisie maar het blaadje van de chrysant of de nagel van de hyacint zal volgens baudelaire bloemen van het kwaad niet wakker liggen in hun cyclus van zich steeds opnieuw creëren en uitvinden want met het vorderen van de techniek zullen volgens het schitterende vpro ongeluk onze hersens verdwijnen want ze staan stil in de evolutie ergens draaide een molen uit 1600 open dag er was niemand de hockey en golf velden waren vol niemand waande zich in de zoektocht naar verloren tijden de molenaar zat op het bankje hij murmelde iets onverstaanbaars wat leekt die sprekend op een blogger,…