Ik kan nergens vinden dat Wolfgang Tappenbeck een zuster had. Die zou een hotel hebben gedreven in Estoril, Portugal en daarmee was al in januari 1940 blijkbaar van alles mis. Het is een intrigerend verhaal, dat schreeuwt om nadere uitvorsing, maar daar kom ik later misschien nog wel op terug. Ik weet alleen dat Wolfgang op enig moment overleed in ………. Portugal. That’s all. O ja, het hotel was Hotel Atlantico in zijn oorspronkelijke, rustieke vorm. Tegenwoordig is Atlantico in Estoril een giga-complex aan appartementen. Het lijkt Huis ter Duin wel. In bovengenoemd afschrift wordt – slordig genoeg – gesproken over Tappenberg ipv Tappenbeck.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
het is al heel lang geleden de meute was na franco even spanje zat en ik verdaagde ook daar ergens bij lissabon slecht weer spoelde bijna met de tc bijna de haven van cascais in en de jongens van de wielren ploeg hadden het benauwd en het waren de dagen van agonstinho die die ronde ook jammerlijk viel..de soldaat uit mozambique heb nooit meer zo een kracht patser gezien en op een dag dat ik daar voetbalde op het strand dat daar door erosie onstaat onder de race baan van estoril waar alle grote meededen van fiets en race gebeuren zoetemelk speelde tegen graham hil en zo waren er meer bekende stond er een oude man te kijken die vertelde me uit noordwijk te komen en daar en hier een hotel had hij had een vrouw bij denk zijn zuster en ik zeg hoe heet u dan want ik kom ook uit noordwijk..tappie was zijn naam ik zeg dan weet ik t wel en werd door de sporters bezig gehouden hij tappie vond het leuk ons gezien te hebben en dat hotelletje lag naast de tram rails naar lissabon …bonnike burgervader der vaders vertelde me later dat de tappies het vervallen hotel regelde uit estoril vandaan en dat liep moeizaam toen ze moesten beslissen slopen of herbouwen met bolster en nrlnd..die nu met zon en zeebad in de slag is…en daar en bij opduin ook weer ideeen zijn,… bij cascais stond en groot beeld van een piraat voor de gene die denken dan t fantasie is…dus not ….
Ik ken Estoril en Cascais, maar heb er jammergenoeg nooit een ‘Tappie’ ontmoet