Het ziet er eigenlijk niet uit: een paar omgevallen strandstoelen en wat ongesorteerd publiek op en tegen en in die stoelen. Maar het maakt wel een vrolijk beeld. Aan de boulevard is het pension van Hugo Hoek nog lang niet aan zijn laatste verbouwing toe.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
het kan niet en het zal niet goed wezen als de ontwikkeling op dit moment van de foto zo zal blijven zoals op dat moment is als de strandfotograaf ervoor staat …toen is de enigste vraag die toen nu gesteld word waar moet ik de volgende hotel bouwen op de plek die ergens aan de goudkust aan het waterfront braak ligt.dankzij de welvaart die steeg en de sjiek het pleit verlaat voor de puch en messerschmidt die voor de bockworst en de friet gaan… liggen er nu op dit moment veel locaties braak die eerst privat gingen nu algemeen gaan tenminste het blijkt en lijkt zo en of ze gaan in progressie van tijd en natuur ten onder aan de decadentie van het toeristisch complex of beter gezegd het stuifzand van de natuur vormt op de wezenlijkheid van duindellen en andere stiliste van stuifduinen met een zekere attitude die het verzamelen voor collectieve belangen van pleinen en dicht gespijkerde met bomschuit planken aan gewenste voormalige hedendaagse restaurants aan zwenkt…maar het blijft zoals het is… er is geen visie te koop die toen voorhanden in zijn marginaliteit is omdat de huidige strategie in zijn systeem is opgegaan en men net als als velen in de digi is gekropen en daar zich ook voor het grotere werk zich niet uit schijnt te verlossen …dikwijls kost het opheffen meer als het aanbrengen van het huidige niet kan oplossen en gaat om het andere dan het zichtbare tastbaarheid en bennen we nu het kind van de tijd en zijn eindcultuur die lege gaten en enkele witgepleisterde hokjes van allure opbrengt ,,,waar de chap een spreuk van eenzaamheid langs de duinenrij opbrengt ..want hij is op het moment in zijn ochtendjas alleen met de limousine voor met rupstractor,..tractie,…