Ik herinner me wel dat je hier op de tram moest wachten na een middagje winkelen met je moeder. Je was het goed zat, want dat geslenter, dat gehang in winkels en dat passen van steeds weer andere kleding ging je wel de keel uithangen. Schrale troost: een worst bij de HEMA of een ijsje bij Voortman. En nog even spelen op de trap van het stadhuis. Maar als die tram dan kwam, dan steeg je doodgemoedereerd in en liet je je gedwee naar Noordwijk sukkelen. Helemaal als het zo plensde als hier.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
de tram waar een ouden conducteur je over de treetjes na binnen hielp en de nostalgie van heel oud je waande in de compressie van heel vroeger die op voorbij gaan stond.de schemerende lichtjes aan het plafond en decor die je niet kon thuisbrengen en vergeleek met guirlandes van zomerhuis balkons. over de buik van de kaartjes knipper hing een zilveren doos die hij bij iedere reiziger opensloeg en links op zijn heup hing de geldtas waar die bij enkele reis of retourtje uit wisselde….al en toe bij een halte als de blauwe vertrok blies hij op een fluit,…
En die krieberltruien passen bij C en A op de Bootsermarts, brrr.
Ze hebben daar nog heel lang zo’n apenorkestje in een automaat gehad.