Ik heb ze vaak zien voetballen, de gebroeders Kees en Map Marijt. Kees (‘De Kikker’) was mijn favoriet, een ouderwetse midvoor, snel en met een goed ontwikkeld Tor-instinct. Maar Kees was soms ook wel een beetje heetgebakerd. Wat mij betreft (en wat betreft de vele supporters aan “de Van Panhuys”) sierde dat hem, maar het bracht hem ook wel eens in de problemen. Zoals op die mooie lente-avond op het veld van LFC in Leiden, waar Noordwijk zich moest kwalificeren voor de finale van het Zilveren Molen Toernooi tegen uitgerekend aartsrivaal Quick Boys.
Het liep allemaal erg uit de hand. Na een tackle van Katwijker Henk de Mooy op Map Marijt zou deze laatste hebben nagetrapt en werd-ie uit het veld gestuurd. Broer Kees was het daarmee niet eens en maakte dat – overigens niet als enige – in heftige gebaren en bewoordingen aan de scheids duidelijk. Zo duidelijk, dat ook hij uit het veld werd gestuurd. De rapen waren gaar en de scheids moest vrezen voor zijn leven. Dat deed hij dan ook en de wedstrijd werd 10 minuten gestaakt, waarna een negental Noordwijkers nog heldhaftig weerstand wist te bieden aan een 11-tal Katwijkers, maar de strijd was natuurlijk allang gestreden en Noordwijk verloor met 1-0.
Ik druk hierbij twee verslagen af uit De Nieuwe Leidsche Courant en uit de Leidsche Courant. De eerste krant schreef over een “banale vertoning”, maar gaf niet alleen de beide Marijten de schuld. Eigenlijk was alles en iedereen schuldig volgens dese krant: de mentale instelling van beide beide teams, het opzichtige falen van de scheids en vooral het ophitsende publiek, ze waren allemaal debet aan de verprutste verhoudingen. Als je het allemaal zo op een rijtje zet, waren Kees en Map Marijt nog de enigen die vrijuit hadden moeten gaan.
Maar de Leidsche Courant had daar andere ideeën over: die zag de bron van alle onrust toch vooral in overtredingen, eerst van Kees en later van Map Marijt. Weliswaar bleef de “onfaire (sic!) overtreding” van Henk de Mooy van Quick Boys niet onvermeld, maar volgens deze krant hadden toch vooral Map en Kees beter hun voetbalschoenen niet moeten aantrekken en beter thuis gebleven.
Wat onvermeld bleef bij dit alles was dat de tackle van De Mooy toch een hele smerige moet zijn geweest en dat ook hij het veld had moeten worden uitgestuurd. Map Marijt en Henk de Mooy hadden het eerder tijdens de competitie-uitvoering van Noordwijk-Quick Boys ook al voortdurend met elkaar aan de stok gehad. De voorbodes waren er dus al en als de scheids beide heren in het begin een beetje kort gehouden had, was er misschien niks gebeurd.
Kees en Map Marijt werden geschorst voor 4 wedstrijden. Daardoor misten ze ook de nacompetitie voor het landskampioenschap bij de zaterdagamateurs. Zonder de gebroeders Marijt was er voor Noordwijk in die competitie geen eer meer te behalen. Noordwijk moest het kampioenschap uiteindelijk laten aan Spakenburg.


