W.F. Winckel had de brief vanuit Tjibeber op Java gestuurd aan zijn vrouw of moeder aan de Herengracht in Leiden. Maar die vrouw of moeder moet gedacht hebben: “Die W.F. zit lekker in Indië, ik doe het niet voor minder.” En ze had heur intrek genomen in de prachtige Villa Cornelia aan de Noordboulevard naast Pension Noordzee bij ene mevrouw Juta.
Het was augustus 1918, nu 95 jaar geleden: de Eerste Wereldoorlog was nog aan de gang en de censor vond in de brief uit Tjibeber reden om die aan een nader onderzoek te onderwerpen.
Als je googelt op “W.F. Winckel” kom je uit bij tal van plantkundige publicaties, ook in het Japans. Winckel was administrateur en o.m. verbonden aan de landstuin in Bogor, voor zo ver ik kan opmaken. Een botanist en actief verzamelaar van uitheemsche planten en bloemen. Zijn naam komt als zodanig terug in verschillende publicaties en databestanden.
“Na posttijd” stond er nog op de envelop. Dat wilde zeggen dat de brief te laat op postkantoor of in brievenbus was aangeleverd om nog met de lichting van die dag mee te kunnen. Maar zo te zien was de brief toch nog binnen 8 dagen in Leiden gearriveerd en een dag later alweer naar Noordwijk doorgestuurd.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Het was naar zijn moeder, Agathe Elisabeth Maria Hendrika Jacoba van Hoorn
Zij was geboren in Batavia, overleden in Oegstgeest en begraven op Rhijnhof te Leiden.
Die “Mevrouw S. Juta” zou zijn zuster Sophie kunnen zijn geweest. Die was getrouwd met een Herman Juta.
Aha de oude mevrouw Van Hoorn zat dus tijdelijk bij haar dochter in Noordwijk?
Daar lijkt het wel op. Sophie Juta-Winckel was mijn grootmoeder, maar ik herinner me niets over een Villa Cornelia. Ik zal eens in de familie navragen of ze zich nog verhalen over Noordwijk herinneren.
De Villa Cornelia was zo’n badvilla die je gedurende het seizoen gewoon voor een paar weken of zelfs maanden kon huren. Mogelijk verbracht je grootmoeder op die manier ook enkele weken aan zee?
In Augustus 1918 hadden ze drie kinderen, van veertien, elf en net één. Een vakantie aan zee met de kinderen is van alle tijden! Mevrouw Winckel – van Hoorn was al lang weduwe, dus een verblijf bij haar dochter en de kleinkinderen past ook in het plaatje.