kop

Wilfried de Jong presenteerde vanavond zijn eerste “Zomergasten” en hij moest nog krampachtig pogingen doen om tegenover zijn gast Hans Teeuwen de regie in eigen hand te houden. Teeuwen deed op zijn beurt amechtig pogingen om De Jong verre te houden van zijn diepste zieleroerselen. Het werd 0-0, maar geen bloedeloze. Er zaten spannende stukjes televisie tussen en soms ook hele mooie fragmenten.

Wilfried de Jong schrijft ook mooie wielerverhalen. Daarover zei hij in de NRC van gisteren dat ze weliswaar autobiografisch lijken, maar toch in grote mate fictie zijn. Ik las in de vakantie zijn verhalenbundel “Kop in de Wind”. Mooie verhalen. Eén fragment – fictie of non-fictie:

Onder de tafel probeerde ik mijn vingers uit nieuwe wielerhandschoenen te wurmen. Ik had het paar via internet besteld en op het formulier ‘medium’ aangevinkt. Drie dagen later had de koerier een pakketje bij me thuis afgeleverd. De witte handschoenen waren gemaakt van mals leer, met uitsparingen voor de knokkels. Ze zaten strak, als een tweede huid. Ik kreeg ze niet makkelijk uit. Zonder het kopje beet te pakken slurpte ik van het melkschuim. ‘Te heet?’ vroeg de serveerster. ‘Nee, perfect.’ Ze liep naar het volgende tafeltje. Het was de eerste warme voorjaarsdag, er zaten veel mensen op het terras in Noordwijk.