Het heette in het begin“Pension Noordwijk“, maar “Opduin” kon natuurlijk ook ( alles stond hier ‘op duin’). Het is een verstild beeld van de oude wereld, zomer 1914. Daarna zou alles anders worden (in Nederland iets later dan elders).
Blog4413: Pension “Opduin”
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
de eigenaresse woont naast me,…het is verhuurd aan een groot hotel…kwam gedistingeerd publiek toen het nog hotel was en de koepel op het torentje functioneerde voor vele andere gebouwen als voorbeeld …imitatie en bepaalde stijl… zeggen moorse koepels…het is nu in erbarmelijke staat dat het pleisterwerk loslaat en de muren vertonen hun tekenen des tijd in zoute zeewind…ergens loopt de okkeneuten man met zijn juk en manden en verwend de dames uit het interbellum…op het strand der zuchten en geneugten…pony voerman loopt in run de stranden af…het beeld der beelden als de paradigma en stylfiguren oplossen in de protoplasma van de blitzkrieg…die via transitie andere modellen verkreeg en eindigde tot heden op glasvezelkabel…en haring die niet wil groeien met de zomer die out the box handelt,…soms zie je de mode van weleer voorbijgaan hoedje lange rokken hoge laarzen ze willen wel maar ze kunnen niet want de rest heeft andere pretenties,…de krant toen medium nu achterhaalt in de digitalisering van i phone en bewegend leitje…de griffel is het toetsenbord…vlaggeren wapperen op de astrid en lekker denkt aan pension roosen…de kim verlengt nog even…midduin staat er ook nog…de tydmachine liep hier vast in stuifzand …was er een kwajongen die er mul zand in kieperde…de bebouwing schittert nog …maar situatie en omstandigheden zijn verandert met elementen die sociaal economisch op vroeger lijken …draaien ze toch aan de knoppen,…