Ik heb het vermoeden dat er net flink geporreld werd aan het complex van de Noordwijksche Sportvereeniging (opgericht in 1908), zeg maar het latere Casino tenniscomplex. Er lijken enkele bouwketen te staan, de dijk langs de Erasmusweg (toen: Pickéweg) is nog niet gereed en een eerste hokje rechts op de foto komt enigszins overeen met een onderdeel van het latere clubhuis (en het nog latere Juvenaat). Het is jammer dat de fotograaf niet iets meer naar rechts heeft gemikt, anders was er veel meer duidelijk geworden.
In het algemeen zijn er bitter weinig foto’s van de badplaats-in-opbouw, the-seaside-resort-under-construction. Ik heb bijvoorbeeld nooit een foto gezien van de bouwsteigers rond het oude Huis ter Duin of het oude Palace. Jammer, omdat die foto’s zoveel meer vertellen dan een afgelikt pannendak of een veel te wit gepleisterde muur. Of zelfs een livreier of een Bugatti voor de deur.


afzakkend bij villa de brummel aan de linkerkant hotel panorama met rechts in het aardbeienveldt casino dancing in voorbereiding denkend aan het afdalen van de grent en aanschouwend het beeld van de zeespiegel,…weer terugkerend het beeld van blote mina nog in zee nevelen en zeevlammen gehuld,…de man met de snor zwijgt nog..een bugatti gaat omhoog richting kurhaus huis ter duin…het stoom van de tram stijgt aan flarden net boven de duinkruin,…erasmus weg en spinoza trace de filosofen die het toen bestaande doorprikte en op de vlucht moesten in hun post modernisme die lyotard en foucault op leverde in het spoor naar een transito waarheid…een kunstenaar neemt het beeldt mee in abstractie en impressionisme…en schrijft zijn memories …bescherm je tegen de verlangens van de elite en waak het voor privatisering en marktmechanisme die ze regelen uit het hoekje waar ze onbekend zijn,..alleen van het talent ben je de gelukkige bezitter…dat je kan vinden in het rekwisieten magazijn en derrida ontmoet en leert wat komt ervoor de vraag…met de natuur die stagneert en geen goed of kwaad bezit…de illusie van t marketing ligt aan gruizels…de neurose had hij genezen…maar hij genas niet van zichzelf…t ford s en amilcar met flonkerende duisenberg en bentley blowers kwamen ze tennisbanen bevolken…men ging voorgoed heen zoals men was gekomen…zelfs in het midden van de zomer bleef het stil..zo stil dat je de boomtakken hoorde kraken en de kraakvis hoorde knagen…de reizigers zijn zeven en beginnen zonder kaartje en de controleur kijkt op het einde naar de amechtigheid en deelt de verlengende pillen uit…de mythe is doorprikt op het duintalud omhoog toen je langs hans brinkers liep ..de zon koelt het af en de bramen groeide voor het laatst …de oostenrijkse dennen vonden geen water en stierven zoals het de bedoeling blijkt …voor ruimte voor het nieuwe…er kwam een groep mensen omhoog …zeer verdienstelijk…van allerlei pluimage…allen geroepen…weinig uitverkoren…meeste net over de streep…de straten en pleinen krompen nadat de bargoens ze hadden uit geschud en alles voor de vraag werd opgelost …en sartre overzag …en de woorden en de dingen begreep,…de meeste geschiedenissen hebben een gelukkige ontknoping en veel is weer bedriegelijk in de verpakking van het nieuwe en de orde van het labyrint van doelstellingen…het zandschip deed zijn opdracht…spuiten in het luchtledige…voor god en vaderland… weg,..