Het zag zwart van de strandstoelen (want ze waren toen in ieder geval nog niet wit, zoals nu). Het was juli 1915 en ene Gerard stuurde deze kaart aan zijn lief in Castricum. Gerard was gemobiliseerd in Noordwijk, de Eerste Wereldoorlog was nog volop aan de gang. Hij kon zijn post gratis verzenden, dat was een voorrecht voor militairen in die tijd. Op de foto doet verder helemaal niets aan de oorlog denken. Die ging aan Nederland, aan Noordwijk en aan de badgasten voorbij. En eigenlijk ook een beetje aan de militairen die hier gelegerd waren.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
cees luyt maakte de strandstoelen,mandenmaker in de oude zeebadschuur in de julianastraat.
twijfel aan de afkomst noordwijk,denk zandvoort…kan alleen d ontdekken,in boek strandleven staan rietenmanden stoelen …bij paviljoen in zandvoort duivenbode voor watertoren…in t zwart,..htd was huis ter duin,hl was hollander…heb ze alleen wit gekend,..
wel elitair volk op het strand …dure japonnen en hoeden,…de oude yuppen ,…
het strandbeeld is nu totaal veranderd,…toen het allemaal begon een vakantie aan zee en vooral in de roaring twenties toen grotere groep dan de middenklasse ging beschikken over meer koopkracht.
kinderen keken er na uit naar een lange hete zomer om kuilen en zandbergen te graven en te bouwen waar ze op de zandkastelen zeetje gingen houden.
pony rijden en spetteren in de golven,met na afloop een ijsje of een lolly.
ouderen vermaakte zich met jeu de boul en of petain,met uren in de zon liggen bakken in een ligstoel.
ze schreven een ansichtkaart om te laten zien aan het thuisfront waar men vertoefde.
in het begin dacht men door een zeebad en zelfs het zoute water te drinken dat allemaal geneeskracht bezat en men genas van vermeende kwalen.later zag men het strand en badleven als plezier om de dagelijkse sleur van het werk te doen vergeten van kantoor of fabrieken.
en veel maar dat was veel later zag men op de terrassen gezien en gezien worden en met trendy kleding en populaire maniertjes om de aandacht te verkrijgen en vast te houden,met trendy drankjes en evenzo smoothies hapjes.maar dan praat je veel later en in een andere setting,sommige zeggen de vervreemding en eindfase na er niets meer was en alleen enkele kleinere groepen in aantal dat zich kunnen permitteren omdat de geboden waar en prijzen in geen enkele verhouding bij de yuppen tenten zijn.daarop mikken ze op exclusieve groepen,laatst moest ik bij zo een tent bijna vijf euro voor een broodje kroket betalen die met wat poespas was aangekleed en een buitenlands biertje zes euro,…
maar goed alles lost op als de markten overroeld zijn er zijn ook betaalbare tenten met een bredere blik en publiek,de race is wie het langste vol houd.
sommige badplaatsen net als ons dorp gestuurd door enkele grote economische machten als grote hotels mikten op het establishment,al moet men wel de credits aan de grote hotels geven anders was t dorp nog een vissersplaats volgens oude durper en een andere durper zegt een noortukker met nadruk op tukker zei die,ik begreep het.maar langs de hele kust zit het logistiek en toeristisch met bebouwing percelen in zwaar rouw weer.
alles schijnt uit england te zijn overgewaaid en veel later kwamen via de handel de badkoetsen en kuurhuizen overwaaien.die hier de duitser bracht die nu niet zich niet meer thuis voelt om velen redenen,en die generaties en na t tweede conflict in grote getale voor frisse lucht en mooie zeegolven kwam en prijswaard,maar die tijd is ook achter de rug en komt nooit meer terug.
iedereen die teveel is wordt met een betaalbare bonus uit eigen knip weggejaagd door de parkeerwacht,iedereen kan t probleem de boulevard loopt leeg en de winkelpanden worden bazaars.iedereen weet t behalve de presus met pakje boter op ,…
.het is de keuze van enkele voor velen,de low budget en middenklasse hotels gingen dicht om dat renovatie en modernisatie en voldoen regelgeving niets meer opbracht.
de nostalgie is hot en tijden de vergetelheid zijn een vrijetijd besteding geworden op ben ik een noortukker…iederrgeval tukt die dan niet,…
het zimmer met fruhstuck was ook een verhaal van het tekort aan koopkracht aan beiden kanten,de gasten wilde altijd uitzicht op zee en zakje brood mee naar strand…dat was beloofd,…
over der vroegere periode werd door treinen naar de steden en trams naar de kustplaatsen het zeebad en verblijf gestimuleerd,men bleef een maand of zelfs een heel seizoen,nu rijdt men bij redelijk zonnig weer even over de boulevard en als wat munten over zijn stapt men snel uit voor likkie ijs of fish en chips bij cees fish,de tijden zijn sneller en slow and easy is veranderd door meer doen in kortere tijd,het is echt veranderd en wellicht ken je in de oblivion van de gedachte niet vergelijken omdat wat ons allen niet verteld is dat behoeftes en economieën en omgeving met situaties veranderen die steeds in een sneller rappper tempo is laat zien en tentoon spreid,zal wel een verschrikkelijke ratio daar in hebben wat een ander zich niet in begeeft of aan brandt voor het nageslacht doe je en de leesbaarheid van de ontspanning en verwonderen en niet ergeren.
de monniken op een oud klooster zijn ook zo begonnen,onbekender schrijvers worden na eeuwen ondekt en dat geeft hoop en vertrouwen voor de toekomst ,de grote piek van vakantie lag in de sixties dat de stranden echt mudje aan mudje vol lagen een mierennest totaal.toen later de vliegreizen voor mooi warm weer in zwang kwamen ging het berg afwaarts,men kwam vroeger voor jodiumhoudende lucht en men voelde zich thuis en later ging men de grenzen verleggen en naar verre warme landen waar de zeemeeuw werd vervangen door de musquieto.
een rit met trein en tram was een spannende beleving en de eerste glimp van zee werd adembenemend met een gil begroet en men sprong in de branding als een tijger op zijn prooi.
de hospita van het pension nam de leiding en zetten de lijnen uit en men gehoorzaamde dat men op tijd op het diner was en de boel in de kamer netjes achterliet….er werden onder noordwijk actief vuurwerken gehouden die men niet meer zal zien en uren daarna waren de straten op het oude zeedorp nog verstopt,…toen kwam later een buldozer een streep trekken en op de boulevard werden de hotels gesloopt ,..toen begon de grote verandering …die nog niets opleverde tot nu toe,…misschien verderop komt het verhaal de benefits brengen…het is maar een verhaal,…
Speciale schrijfstijl Klaas, af en toe moeilijk te volgen, maar de grote lijn is wel duidelijk. Al die veranderingen welke u beschrijft gelden niet alleen voor Noordwijk. Heel Nederland, Europa en de Wereld zitten in een digitale Rat-race, de geldhandel flits tegenwoordig met supersnelheid over de Globe. Vandaar de huidige crisis. Toen is weg , nu is nu en dan wordt dan.
dank u wel,toch een compliment ergens,.. met alle respect …het heeft wat u noemt invloed…maar er zijn zoveel items in het plaatselijke,dat mij verwonderd,het gesproken van het establishment strookt niet met de uitvoering,…gebouwd is er niet meer,…de markt die ze bezaten is weggestuurd,…blackpool,oostende,bournemouth,castricum,renesse,southend…bridlington,…schijnen het meer dan goed te doen,….groet klaas,…ps…het kan ook wezen dat toen,nu,dan,..in het nu verbonden zijn,…en na het oude is er niets in het huidige toerisme in de plaats gekomen,dus eindfases bestaan ook,…nogmaals bedankt,…leuk,..
Nog nooit gezien dat er “Bazar Jan van Kan” op een ansichtkaart stond vermeld.
ja vroeger toen ik bij arnold in de winkel stond,maar dit is ook zo een kaart die verscheen langs de hele kust,met andere plaats opdruk,…