Blog4302: Pelotonnnetje

Ze moesten wel, of ze wilden of niet. En misschien zaten er wel en paar tussen die het helemaal niet erg vonden. Na de oorlog een paar jaar naar Nederlandsch-Indië om daar te strijden voor het vaderland tegen een paar opstandelingen die ze er wel gauw genoeg onder zouden krijgen. Geen ‘oorlog’ maar een ‘politionele actie’, daar kon niemand zich een buil aan vallen. “Voor herstel van orde en vrede” en Indië was mooi, hadden ze allemaal gezegd.

Het viel allemaal waarschijnlijk nog best tegen. In ieder geval 4  jongens zouden niet meer terugkomen, gesneuveld op de dessa’s ver weg van het Noordwijk, waar ze vandaan waren gekomen: het waren de jongens Doove, Hellenberg, Mourits en Jan Raaphorst, de enige van dit ongelukkige viertal, die eerder nog in de krant had gestaan. De rest van de Noordwijkse jongens kwam wel terug – overigens met nog meer Noordwijkse jongens, die hier niet op de foto staan. Ze vormden daar in de Gordel van Smaragd geen eigen ‘Noordwijks’ pelotonnetje, want ze waren over flink wat verschillende plekken verspreid. Het vaderland bleef ze in ieder geval in de herinnering houden met een overzicht van hun verjaardagen en hun conterfeitsel in de krant, als een soort van verjaardagskalender op het toilet (met dank aan Li-st).

Jan Raaphorst moest om mij onbekende redenen (gewond? zoek?) op 10 april 1949 tijdens een patrouille in Karanplosie achtergelaten worden. Hij zou gestorven zijn op 10 april 1949 in de Kampong Plosoe. Hij werd (uiteindelijk)  begraven in Semarang op het ereveld Candi aldaar. Jan werd 21 jaar (hij was geboren op oudejaars-dag 1927).

Het ereveld Candi ligt  in de heuvels even ten zuiden van Semarang. Op dit ereveld zijn uitsluitend gesneuvelde militairen (her)begraven. Ereveld Candi telt meer dan 1.000 graven.