mea

Mea Verwey, ook bekend onder de auteursnaam Gerda van Beveren (Noordwijk aan Zee, 1892 – Santpoort, 1978), was dichteres, letterkundige en uitgeefster, maar bovenal de dochter van Albert Verwey en Kitty van Vloten. Ze trouwde in 1918 met de uitgever Constantinus Alting Mees en later met de schilder Dirk Hidde Nijland (1881-1955).

Mea Verwey was de tweede dochter in een gezin van uiteindelijk 7 kinderen. Over haar jeugdjaren in Noordwijk schreef ze in 1968 het boekje “Een uit Zeven”, waarin aardige anekdotes. Zo verhaalt ze uitgebreid dat de kinderen Verwey – om tot de lagere school in de St. Jeroensweg te geraken – langs de jongensschool aan de Zeestraat moesten en daar vrijwel altijd werden gepest, uitgescholden en achterna gezeten (de Verwey’s hadden een iets te excentrieke uitstraling voor het gewone en laaggeletterde bollenvolk, I am afraid to say!).

Het gezin woonde in Noordwijk aan Zee in de Villa Nova. In 1909 werd ze toegelaten tot de vijfde klas van het gymnasium. Doordat ze in het najaar van 1910 ernstig ziek werd en geruime tijd niet naar school kon, deed ze pas in 1912 eindexamen. In die tijd schreef ze een prachtig boekje over een kraai die haar vaak kwam bezoeken in het vensterraam. Het boekje werd al even mooi geïllustreerd door de ook in Noordwijk woonachtige kunstenaar Leon Senf, een vrind van de Verwey’s. 

Op latere leeftijd verzorgde ze de oude Henriëtte Roland-Holst, die nog in haar Noordwijkse tijd “in de leer was geweest” bij Albert Verwey en zo was de cirkel weer rond.

Onder haar auteursnaam “Gerda van Beveren” (waarschijnlijk een pseudoniem verwijzend naar de huishoudster van haar vader Alida van Beveren) schreef ze wat zwaarmoedige gedichten, waarvan ik er ééntje uitpik: “Zang”

Zon die zonk en maan die rijzend

Sterren doofde met haar licht,

Bloem die blonk en blad dat deizend,

Voor de zwoele winden zwicht,

Zang die klonk en lied dat prijzend

’t Leven tot een schoonheid dicht;

Allen voeren het verlangen

Van mijn ziel naar u alleen,

En in zaligheid omvangen

Breekt mijn weemoed in geween.