paard

Vorig jaar schreef ik een stukkie over de paardenmoord die in serie werd uitgevoerd aan de Van Limburg Stirumstraat, nota bene recht tegenover de katholieke kerk van Noordwijk Binnen. De slagers Van den Berg en Van den Akker hadden zich daar achtereenvolgens gespecialiseerd in de verkoop van paardenvlees en daartoe werden argeloze knollen onder valse voorwendselen het belendende pand ingelokt, waar men de messen al stond te slijpen. Niemand overigens die er aanstoot aan nam. Paardenvlees – een beetje ‘armenvlees’ – was eerlijk voedsel en de paardenbiefstuk smaakte nog lekker ook.

Tegenwoordig is de wereld in rep en roer. Over paardenvlees in de lasagna bij Albert Heijn. Wij hadden daar toen nog geen weet van, dat wil zeggen wél van paardenvlees, maar niet van lasagna (en Albert Heijn was ook nog niet zo in de samenleving doorgedrongen). Maar het blijkt niet zozeer te gaan om het nuttigen van paardenvlees, als wel om het niet vermelden van paardenvlees op de verpakkingen. Men suggereert dat er rundvlees over de toonbank gaat, maar het gaat om paardenvlees (en de prijzen zijn niet aangepast).

Intussen vindt er ook een rare ommekeer plaats: mensen beginnen paardenvlees weer te ontdekken. Straks kunnen de nazaten van de Van den Bergen en Akkers het hakblok weer gaan oppoetsen en de messen gaan slijpen: het paard is terug van weggeweest. Kijken of de biefstuk nog net zo lekker smaakt.