Het is altijd lastig om woorden met een negatieve, ontkennende of weglatende connotatie nog eens te combineren met een ontkenning. Mensen raken ervan in de war. In Brabant zeggen de mensen bijvoorbeeld dat ze iets ‘nooit niet’ zullen doen, als ze zeker weten dat ze iets nooit zullen doen. Maar eigenlijk zeggen ze het tegendeel, want een dubbele ontkenning is juist een sterke bevestiging, een stijlfiguur die Cicero al hanteerde.
Hier is iets soortgelijks aan de hand, want Pon schrijf”: “Lieve Willem, nu ik weer hier ben kan ik nalaten u een briefkaar te zenden.” Als ze letterlijk gedaan had, wat ze had opgeschreven, was er van deze hele briefkaart niks terechtgekomen. Ze kon natuurlijk niet nalaten een briefkaart te schrijven en het bewijs daarvan staat hierboven.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
een van de oudste kaarten denk ik,..genomen bij seehorst,zit een invalide in stoel en nanny in zeereep…voor knijn een tentje van hout…in de verte ook houten tentje met seinpost i think,…smalle reep in noord en wij nwk ers zeggen zo is t toch,nietdan,..
Ja, typisch zo’n foto die ik graag tot in het kleinste detail had willen uitvergroeten, mar daar istie niet scherp genoeg voor.