Het nummer “Why don’t you take it” was in retrospectief waarschijnlijk het nummer dat mijn intrede in de popmuziek inluidde. Dat ik voor het eerst bij mezelf dacht dat popmuziek eigenlijk wel mooi en bijzonder kon zijn. Die gedachte is nooit meer overgegaan en dat is dan aan dat ene nummer van The Motions te wijten. Ik volg de Wikipedia:
The Motions komen eind 1964 voort uit Ritchie & the Ricochets, waarin Bennett en van Leeuwen speelden. Deze groep speelde op 8 augustus 1964 in het voorprogramma van de Stones in het Kurhaus. De eerste single van The Motions is in december 1964 It’s Gone (geschreven door Van Leeuwen). De single wordt zonder dat de verkoopcijfers daar aanleiding toe geven door Joost den Draaijer en consorten begin 1965 één week in de Veronica Top 40 op nummer 39 geplaatst. Daarmee zijn The Motions de eerste Nederlandse beatgroep die in de hitparade belandt. De eerste lp Introduction to The Motions wordt tot op de dag van vandaag beschouwd als een klassieker in de Nederbiet. Met het nummer Wasted Words (geïnspireerd door de rage rond de protestsong) heeft de band de eerste grote hit in 1965. Het blad Muziek Expres reikt aan Van Leeuwen een zilveren award uit voor de verkoop van 25.000 verkochte exemplaren. Daarna volgen de hits elkaar in 1966 in hoog tempo op: Why don’t you take it, Every step I take en It’s the same old song. Ook komt er een tweede lp uit Their own way.
Het nummer How Can We Hang On To A Dream is begin 1967 een grote solo-hit voor Bennett. In mei scoort Rudy met Amy nog een hit. In september 1967 verschijnt een Motions LP in de Songbook serie van het blad Teenbeat (waarin ook albums van The Outsiders en Tee Set worden uitgebracht). Deze verzamelalbums kenmerken zich door songs, afgewisseld met korte interviews (in het geval van The Motions door Joost den Draaijer). De Motions-Songbook LP begint met een introductie van Joost en het voorstellen van de bandleden: “Ik ben het, zei Rudy Bennett”; “Henk Smitskamp op zoek naar geluk”. “Mijn naam is Siebolt Warner” “en ik ben Gerard Romeijn”. Ook is de Engelse producer Peter L. Stirling nog te horen.
Van Leeuwen verlaat de band op 1 maart 1967 om een eigen band op te richten: Shocking Blue. Zijn plaats wordt ingenomen door Gerard Romeijn (Tee Set). Het lijkt dat met het vertrek van Van Leeuwen de band de belangrijkste componist en vormgever kwijt is. Maar Sieb Warner en nieuwkomer Romeijn schrijven en componeren ook ijzersterk repertoire! Op de lp Impressions of Wonderful (uitgebracht in oktober 1967) pikt de band een graantje van de flowerpower mee en dit album wordt ‘de Nederlandse Sgt. Pepper’s’ genoemd door jongerentijdschrift Hitweek! Alom in den lande verschijnen lovende recensies en het gaat the Motions voor de wind. Smitskamp wordt in november 1967 uit de band gezet en vervangen door Leo Bennink uit de JayJays (op sologitaar, Romeijn switcht naar bas). Smitskamp zal enige tijd in After Tea spelen en later toetreden tot Livin’ Blues. In 1968 worden Romeijn en de pas toegetreden Jan Vennik (toetsen, saxofoon en fluit) gearresteerd voor drugsbezit en moeten naar het gevang. Nieuwe namen in de band zijn Paul van Melzen (basgitaar) en Bobby Green (orgel). Sieb Warner vertrekt in mei 1969 en gaat in juli naar de Golden Earrings Hij wordt vervangen door Han Cooperville op drums. De lp Electric Baby (nog met Sieb) verschijnt in juni 1969 en is de voorlaatste lp. The Motions gaan van 12 tot 17 juni 1969 naar Amerika waar dan ook de LP Electric Baby is uitgebracht en de single Freedom veel airplay krijgt. Helaas blijft een doorbraak in de Verenigde Staten uit. Ook in Nederland blijven de hits uit maar gelukkig blijft het muzikale nivo van the Motions hoog!
In juni 1970 komt de lp Sensation uit, die echter alleen bij de supermarkten van Simon de Wit te koop is, een paar maanden later maakt de groep nog een single voor Negram en houdt het dan voor gezien. De bandleden gaan hun eigen weg, maar zullen elkaar in diverse andere bands weer tegenkomen. Rudy Bennett probeert een solocarrière op te zetten en heeft enkele hits, maar komt niet heel veel verder dan dat. Helaas.
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Mooie anekdote van Robbie van Leeuwen, die had zijn nummer I’ll follow the sun naar Paul McCartney opgestuurd. Z’n hart maakte een sprongetje toen hij de nieuwe elpee van the Beatles “Beatles For Sale” kocht met daarop het nummer I’ll Follow The Sun.
Maar ach het bleek een totaal ander nummer te zijn…
Mooi!
mooiste nummer uit een van de andere toppers is vind je met strawberry fields forever met psychodelische clips dat je doet denken aan de aardappelvelden waar incrowd van dit dorp van moest eten,hier en daar zie je nog een een vierkanten afgeschuimde inkeping in het duin of bos liggen en denk je de grond basis van de armoe moet toch laag geweest zijn en dat men schreeuwt over weelde en miljairdairs op dorp met voedselbanken in je achtertuin die een heel leger ter eten moet geven,is men de de stemming en basis van een revolutie of wat ervoor door moet gaan aan het voorbereiden in wat men zegt laat kapitalistische tijd of zijn t uit gespeelde systeem crisis fouten die bijgeschaafd moeten worden,dat macht alleen ligt bij de bezitters van het grote geld en niet bij het woord en geschreven regels is ook al bedenkelijk,..die alias tony bennet kwam ik tegen in de tijd dat ik hier en daar wat zong als bennett en bee…archtype rock stel dat optrad in leren broeken,..en veres en v leeuwen zaten in jury talentenjacht…bonen en aardbeien veldjes moeten er ook geweest wezen in de omgeving zelfs wijnranken schijnt mogelijk te zijn,…in casino hebben we veel bands voorbij zien gaan de sandy coast kwam geregeld..later kwamen de artiesten in duna deli met frank boeijen…uiteindelijk is prikkebeen en dat nummer straten lijken te huilen het herkenbaarst…
Je bent de Shoes vergeten, Klaas. Regelmatig zien optreden, ook in Boule 7 !
shoes met tweeling en de zanger uit leiden,osaka enzo in de beurs,…
Shoes is weer een ander verhaal, heren! Theo van Es en de Gebroeders Versteeg, tsja. Ik was meer van de Sandy Coast overigens.