distributie

Ik schat dat de foto van 1942 is, 70 jaar geleden. Hij is genomen voor het distributiekantoor aan de Pickéstraat, een gebouw dat er bij mijn weten niet meer staat. Ze moet toen 16 jaar zijn geweest, een beetje aan het begin al van een professioneel leven. Ze werkte daar, maar waar haar werkzaamheden precies uit bestonden, weet ik niet: voedselbonnen uitdelen? Soep scheppen vanuit de gaarkeuken?

Haar professionele leven bracht haar later in de pedicurij, een vervaarlijke tak van sport, die vooral gericht was op het weghalen van overtollige eeltknobbels en venijnige likdoorns. Ze moet heel wat Noordwijkse eksterogen onder haar eigen ogen hebben gehad. En onder het mes, want dat werkte het meest effectief.

De mooiste eksterogen die ze mocht behandelen, waren de ex-keizerlijke likdoorns van Soraya, ooit aan de zijde van de Shah, keizerin van Perzië. Als het weer zo ver was, spoedde ze zich naar Huis ter Duin, waar de gevallen vorstin regelmatig verbleef. Op de fiets, bepakt en bezakt met medicijnen, pleisters en vervaarlijke apparatuur. In haar behandelkamer stond sindsdien altijd de foto van Soraya, dat herinner ik me nog. Ik meen met een krantenberichtje erbij, waarin hoog opgegeven werd van haar vorstelijke ingrepen.

Deze week overleed ze, mijn tante Joop, ze is 86 jaar geworden. Het leven was niet iedere dag even gemakkelijk voor haar, maar die lach op haar gezicht uit 1942 heeft ze heel lang vastgehouden. Zeventig jaar lang. Ik gedenk haar nu al met weemoed.