Het heette ‘De Laiterie’ (je kon er blijkbaar alleen melk drinken), maar het moet op enig moment wel een prachtige plek geweest zijn. In mijn tijd was het al in verval en werd het gebruikt als opslagplaats voor goderen van Huis ter Duin. Fervent melk-brigadier als ik was: ik heb er nooit een glas gedronken.
Dat M-brigadierschap was me nog wat: als kind werd je ingeschakeld om het melkoverschot in de EEG mee te helpen opdrinken. Drie glazen melk per dag. Joris Driepinter. En als je erg je best deed, mocht je moeder een M-embleem op je jas naaien, waarmee je vol trots door het dorp kon stappen. Er was een jongen in de klas die had drie melkemblemen op zijn jas. Dat vonden we weer overdreven.



het was een prachtig dicht gegroeid bos van dennen,die omringde enkele vijvers,de laiterie was als een galerie of klooster gebed ruimte ,iets sacraal…of de operette zangers zo zullen aanvangen met de vreugde vuren van de Vikings..we speelde daar altijd met de aankomende elite uit zuid…later hakte de raad de aannemer het bos om en kwam de nouveau riches zich er in boerderettes zich manifesteren…grote max ohlslgr….zag het mede lege ogen aan uit de huisjes onder haufe ..en reed met zijn paard en karretje door de branding,..hoeveel gebouwen ben ik binnen geweest die alleen nog op een ansichtkaart zich profileren…te veel toch.