Het lijkt me een mooie zondagmiddag op het terras van Huis ter Duin in mooie ‘fletse’ kodachromekleuren vervat. Zo’n plek waar je eindeloos kunt lummelen en hangen en praten en drinken en lezen en weet-ik-al-wat-niet aan andere heerlijkheden. Een zomerse zondagmiddag op het terras van Huis ter Duin lijkt me een moment dat eeuwig mag duren. Als er een paradijs zou bestaan – zou mijn grootvader hebben gezegd – zou het er zo ongeveer uit moeten zien.