Misschien dat iemand de scooter nog wel zal herkennen: de PL-77-93, een Vespa ongetwijfeld, want veel andere soorten had je toen nog niet. Hij stond daar misschien wel de hele dag en zal aan het einde van de middag een beetje naar vis geroken hebben. De hele dag vlak naast de vischkar van Caspers uit de Kerkstraat in Noordwijk Binnen, die hier sinds mensenheugnis (nou ja, in ieder geval mijn heugnis) zijn eigen plekkie had. Caspers had iets bijzonders op die kar liggen: ‘Bratheringe‘, een fenomeen dat bij de echte Noordwijkers geen grote bekendheid genoot. Het was dan ook een Duitse uitvinding: gebraden haring in het zuur, je wilde het niet weten. Alleen al dat onbedaarlijk aangezicht van zo’n ding, maakte me onpasselijk en riep een diep verlangen in mij op om als de wiedeweerga ‘davon zu gehen’. Liefst op een scooter 🙂

De Wikipedia: Bratheringe sind ein einfaches Gericht der deutschen Küche aus gebratenen, marinierten Heringen. Zur Zubereitung werden ganze, grüne (frische) Heringe in Mehl gewendet oder paniert, gebraten und anschließend in einer kurz gekochten Marinade aus Essig und Wasser, Zwiebelringen, Salz, Gewürzen wie Pfeffer, Lorbeer und Senfkörnern sowie etwas Zucker eingelegt. Sie werden kalt und gut durchgezogen mit Brot, Bratkartoffeln oder Pellkartoffeln serviert. Durch das Einlegen werden die dünnen Gräten des grünen Herings teilweise aufgelöst, sodass diese beim Verzehr kaum stören. Gekühlt sind Bratheringe bis zu zwei Wochen haltbar. Sie sind auch fertig zubereitet als Handelsware erhältlich.