Als er iemand benoemd zou moeten worden tot De Grootste Aller Noordwijkers, dan zou Adriaan Dorsman een goede kans moeten maken. Dorsman was een duizendpoot: hij had een boekhandel, annex drukkerij en uitgeverij. Hij gaf in die hoedanigheid het blad “De Noordwijker” uit, dat hij zelf zo ongeveer in zijn uppie volschreef. Verder had hij dependances van zijn boekhandel geopend in Noordwijk aan Zee, aanvankelijk in de vorm van een kiosk, later als winkeltje onder het Palace Hotel. Hij gaf ook prachtige fotoansichtkaarten uit, waarvan ik er velen in dit blog heb gebruikt.

Los van dit alles ijverde hij zich het schompes als pleitbezorger van de ontwikkeling van Noordwijk tot badplaats met een brede uitstraling. Hij was oprichter en jarenlang voorzitter van de Vereeniging voor Vreemdelingenverkeer en ook al – eerder – betrokken bij de Maatschappij tot Exploitatie der Duingronden, eigenlijk de grote projectontwikkelaar achter de omslag van vissersdorp naar badplaats.

Kortom, Adriaan Dorsman verdiende eigenlijk een standbeeld (dat hij nooit kreeg). Misschien zou het iets zijn om te zijner ere de kiosk te herbouwen op de plek nabij het Gat van Palace, vanwaar hij zijn nering aan kaarten, kranten en tijdschriften sleet. Zo’n kiosk zou ook gemakkelijk dienst kunnen doen als infocentrum voor vreemdelingen en andere badgasten. Passend eerbetoon, zij het zo’n 65 jaar te laat, want Adriaan Dorsman overleed in 1945.

Gek genoeg bestaan er nauwelijks foto’s van de man zelf. Gill heeft er eentje opgedoken in een prachtig album, dat hij ergens treffend op de kop heeft getikt. Ik haal deze foto eruit. Hij is gemaakt door Anton – “Toon Kiekie” – van Kampen bij gelegenheid van Dorsmans 80e  verjaardag in 1938.