In September 1910 kreeg N. den Hollander vergunning van de Gemeente Noordwijk voor de bouw van een pension aan de Noordboulevard. Den Hollander was eigenlijk timmerman, maar blijkbaar had hij de ambitie om zichzelf om te toveren tot hotelexploitant. Nu had Den Hollander bij mijn weten al een pension, bijna op dezelfde plek, maar niet aan de boulevard zelf. Zie de foto hieronder. En overigens was er nog een heel ander ‘Pension Hollander’, nota bene op het belendende terrein, maar dat doet ff niet mee.

In 1910 was hij blijkbaar toe aan iets groters en hij diende een verzoek in bij de gemeente om te mogen bouwen. Dat moet het begin zijn geweest van dat majestueuze gebouw dat nog jarenlang de boulevard mede zou domineren.

Maar al op 3 januari 1929 (“Crisis, what crisis?”) kwam de vermoedelijke nazaat van N. den Hollander, C. den Hollander, met een verzoek om de hele boel te mogen verbouwen. Er is dan niet alleen meer sprake van een ‘pension’, maar van een heus ‘hotel’. De gemeente was er als de kippen bij om toestemming te verlenen, want al op 5 januari (!) keurden  gemeentearchitect en College van B&W de aanvrage goed. Dit keer ging het om ‘een gedeeltelijk te verbouwen verdiepingen verbouwen van pension Den Hollander’.

Wat er precies werd verbouwd wordt mij uit de tekeningen niet allemaal even helder. In enkele volgende blogs gaan we op die vraag verder in aan de hand van de bouwtekeningen. Die bouwtekeningen (meestal gemaakt door de Den Hollanders zelf, er kwam blijkbaar geen architect aan te pas) berusten in het Regionaal Archief van Leiden en Omstreken.

De foto’s van die stukken arriveerden met dank aan Michel!