Ik heb deze twee foto’s – geloof ik – wel eens eerder getoond, maar ik weet dat niet zeker meer en ik weet ook niet waar of wanneer. In het geval van doublering, dan maar in het kader van “Uitzending Gemist”. Intrigerend blijven ze wel: de foto’s zijn kort na elkaar genomen. Vanuit een ander camerastandpunt, maar met dezelfde auto’s erop. Snel verdiend. Binnen een minuut zomaar weer twee ansichtkaarten erbij voor de verkoop aan gulzige toeristen. Van de bovenste foto is ook nog een andere uitsnede gemaakt en als kaart uitgegeven. Links loopt het allemaal net een beetje verder door; rechts zijn Palace Hotel en vrachtauto verdwenen.
Het blijft overigens onverkwikkelijk vreemd dat zich op deze plek al zolang een ordinair parkeerterrein kan handhaven. Een plek die voor de oorlog bebouwd was met geweldige hotels en café’s als “Hotel Oranje” en “Im Weissen Rössl”. Beide etablissementen werden door de Duitse bezetter naar de gallemiezen geholpen, maar na de oorlog nam niemand meer enige moeite voor deze plek (of had er het geld niet voor).
We ergeren ons aan “Het Gat van Palace”, maar de “Gaten van Oranje en Rössl” zijn evenmin erg verheffend. En eigenlijk onverkwikkelijk eigenlijk.


iedere keer als er naar kijk in die verre uithoek van richting seehorst en mijn oren horen ray davies waterloo sunset dan rollen de tranen over mijn wangen ,wellicht zijn het krokedille tranen of misplaatste grappen die ik mee maak,…ray zong het al iedere dag kijk ik uit mijn raam naar de wereld…smerige oude rivieren moeten blijven rollen in de nacht….ook hier zijn er krachten in het spel geweest die wij niet weten…op een dag na de nacht uit de phoenix van de zee staat weissen rossl weer in zijn glorie…..