Noordwijk aan Zee groeide langzaam uit van een ingesukkelde vissersplaats, veilig beschut achter de hoge duinen tot een open badplaats met een zekere – Europese – allure (dat laatste ging helaas ook weer gauw over 😦 ). Op enig moment moeten die twee totaal verschillende werelden elkaar nog hebben ontmoet, ergens in de tijd en ergens op een bepaalde plek.

Dit zou die plek kunnen zijn. Rechts de vissershuisjes met schuttingen van aangespoeld wrakhout of gesjeesde bomschuiten. Pruimende vissersmannen en vrouwen in oude klederdracht. Maar links een stukje van het nieuwe Pension Zeezicht aan het Calisplein (zie blog 3399) en het magazijn voor bad- en strandartikelen. Als de geschiedenis van Noordwijk ergens draaide, dan was het in ieder geval ook hier: op een hoekje op den ouden Zeeweg,   zeg maar de tegenwoordige hoek van de Hoofdstraat en De Grent.

En met sdank aan Li-st en Ron een latere foto uit dezelfde hoek genomen. En vergelijk die dan met de foto uit Blog 3399 (let op de trapgevel)