Het zijn van die huisjes waarvan er tegenwoordig dertien in het dozijn gaan. Verkrijgbaar als een voorgevreesd pakket van waaibomenhout bij de Gamma of aanpalende bedrijven. Van die huisjes die je tegenwoordig overal wel in tuinen ziet staan: van buiten zorgvuldig geschilderd, van binnen helemaal niet.
Zo’n huisje stond al vroeg aan het strand van Noordwijk: eigenhandig gezaagd en gespijkerd door de badman. Kunstig dakje erop. Het werd ieder seizoen weer in onderdelen opgebouwd en uit elkaar gehaald om het in de winterse seizoenen te ontrukken aan de ziedende zee. Raampje met luikje. Een paar kippenplanken als toegangspad.


en met die houiten flonders die jaren de strandafgangen van Noordwijk sierde.
Jaja, die noem ik ‘kippenplanken’ 🙂
duitsers noemde t auf demn britten laufen ,zo verstond ik t…we,hadden alltijd splinter trekker bij de hand,watten en jodium,..mn vader gebruikte gewoon een naald om de splinter er uit te lichten,..je moet niet zeuren zei die tegen de toerist,..later maakte ze op gas,de naald vuurheet,..op een gegeven moment moesten ze naar de nrb of huisarts,..t was het domein van de badman,de toerist had geen wensen en kwaliteits eisen,..we wisten niet beter in 50 60 jaren…wellicht was de tijd puur en ongekuntseld,..je voelde je thuis,..je identificeerde je er mee,..nu,is het anders,..als je naar filmpies kijkt van bestwell,.dan denk je over de tijd,hoe het nu gebracht en beleefd wordt unheimisch,..tenmiste het is geen kopie van weleer,..