Ik schreef eerder een blogje over het oude Palace Hotel dat zijn naam als het ware van de daken schreeuwde. Bijna letterlijk, want de rode dakpannen waren met witkalk volgekliederd met termen als ‘Palace’ en ‘Hotel’ en ‘Soirée Dansante’, enzovoort.

Kwist niet dat Huis ter Duin dat ook deed, maar dat was dan ook minder ostentatief. Je kon het alleen maar opmerken als je er met een vliegmachine overheen vloog, maar het effect is er: ook hier ‘a cry from the roof’.