In 1994 aan de vooravond van het WK Voetbal in de Verenigde Staten brak in Noordwijk de pleuris uit tussen Ruud Gullit en coach Dick Advocaat. Gullit betoogde dat het handiger zou zijn om wat defensief te spelen in de VS, want het was daar allemaal veel te heet en je kon maar beter een beetje rustiger aan doen. Laat de tegenstander maar komen, we vangen ze wel op en slaan toe in de counter. Advocaat wilde 3-4-3 spelen, Gullit vond 4-4-2 blijkbaar beter. Nou ja.

De glazen van Huis ter Duin rinkelden in de sponningen en Gullit blies prompt de aftocht. Een paar uur eerder had ik de selectie nog zien trainen op het veld van SJC aan de Lageweg in Noordwijk. Ik herinner me een snoeiharde bal van Ronald Koeman die als een sloopkogel richting de kantine ging. Gelukkig durfde doelman Ed – Konijn – de Goey er nog zijn hand tegen aan te drukken anders waren de kantinedames ongetwijfeld in een walm van koffie- en krokettengeur ten onder gegaan.

Tussen Gullit en Advocaat is het volgens mij niet meer goed gekomen. Of Nederland anders de finale had gehaald, zal wel altijd een open vraag blijven. Ik denk het niet. Zoals Nederland tijdens het WK van Argentinië in 1978 nooit zo ver gekomen was (finale!) als Van Hanegem en Cruyff hadden meegedaan. Maar ook dat is niet zeker.

Hoe dan ook: Hard Gras ging er twee jaar later nóg een keer uitgebreid op in en in 2011 betuigde Ruud Gullit alsnog hevige spijt over zijn beslissing toen om Huis ter Duin te verlaten. Hij deed dat overigens ………………….. in Huis ter Duin! Chic.