We blijven even bij het onderwerp “wintertuin” van de Berghstichting (zie vorig blog). In de jaren 50 werden daar deze prachtige foto’s gemaakt, onder andere van de daar aanwezige tredmolen. Een groot aantal kids, toen nog ‘patienten’, kon niet zo vaak buiten wandelen en dus maakte men tredmolens waarin ze rondjes liepen. Zodoende hadden ze toch voldoende lichaamsbeweging. Op de onderste foto uit 1950 zie je nog zo’n tredmolen. Er is duidelijk te zien dat de kinderen vastgebonden werden waardoor ze wel móésten lopen! (klik wederom 2x op de foto en wederom met dank aan Jos)
BLOGnoordwijk (Heimatsammlung) 
Het ziet er modern uit. De wat oudere kinderen wandelden ook wel eens door het dorp met hun begeleiders. (jaren 60/70)
Volgens mij iedere zaterdag. Groepjes oudere kinderen hielden zich in Binnen meestal op in de Kerkstraat. Er waren ook gasten van rond de twintig die her en der in de tulpenvelden werkten en door de lokale bollenboeren altijd met veel aardigheid werden bejegend.
Ja, dat klopt, ’s zaterdags werd dan een “wenslijstje” gemaakt v d clienten en dan op naar
het dorp om dan boodschappen te doen.
Onder ander in het “Koetsveldhuis” werd er gevraagd wat de “kinderen” dan graag wilden hebben.
Er werd ook gewerkt op de boerderij, denk daar aan twee broers die in Koetsveldhuis “woonden”, een v d twee broers borduurde zelfs in z’n vrije tijd..naam:Rinus…
De hoofdzuster toendertijd v h Koetsveldhuis was Zr.Kingma.
Rinus Ruitenberg heette hij en zijn broer was Kees dacht ik.
Alle zondagen werd er gelopen. Naar Katwijk door het dorp en dan via de boulevard weer terug.
Waren we toch 2 uur onderweg en dan moesten we nog stevig doorlopen. En dan ’s avonds naar de kerk.
De jongens lopen en wij, omdat we eerst nog moesten opruimen, op de fiets er achteraan.
Jaaa…klopt helemaal…inderdaad..dat was Kees. Een reactie van een vroegere collega, dat noem ik nog eens leuk..meer dan 40 jaar geleden.
En alles nog zonder hulpmiddelen in die tijd…was zwaar werk..maar toch was het een mooie tijd.
Voor evt meer info mag contact opgenomen worden per mail..poldywolf@hotmail.com.
Mijn zwager is gevallen terwijl hij vast zat in zo’n tredmolen, is zijn voortanden kwijt geraakt en heeft weken in coma gelegen. Dit alles omdat de toezicht houder binnen aan het telefoneren was. Een professor heeft toentertijd zijn leven gered.
Ook werden in die tijd ook zijn handen op zijn rug gebonden omdat hij graag steentjes van de grond op raapte.
Dan is er gelukkig veel veranderd.
van af 1950 heb ik op de stichting gewerkt,16 jaar lang in de schoolpaviljoens.
Wat leuk om een blog te lezen over de Van den Bergh Stichting. Het was mijn eerste baan, net 17 jaar en ik heb in de paviljoens Erica en De Uil gewerkt. In Erica stond ook een molen; ik weet nog dat ik het vreselijk vond om de “kinderen” eraan vast te maken. We sliepen boven in de paviljoens, hadden een avondklok en 1 x per week een ap-tje (avondpermissie). Dan konden we iets langer dansen in t Zeepaardje 🙂
Wat leuk om een reactie te krijgen van iemand die ook op de stichting heeft ge werkt.Zelf heb ik altijd gewerkt in de schoolpaviljoens.IK ben 1maart m1950 begonnen en was toen ook 17 jaar.In 1966 ben ik vertrokken.Ik heb gewerkt in Rotterdam en later in Enschede,waar ik nu ook woon. Natuurlijk ben ik nu al lang met pensioen.
vr. groet Jannie Korenhof
Goedemiddag, Vanwege een onderzoek naar het jong gestorven broertje van mij oma kwam ik op deze blog terecht. Ik ben opzoek naar informatie over W T van der Kroft (roepnaam Wimpie)
Hij is gestorven in de kliniek op 7-5-1951. Er is in de familie weinig tot niets bekend en hoop dat mensen mij misschien hier verder kunnen helpen.
alvast bedankt,
Roy vd Steen
Kwam die uit Noordwijk?
Hoi Pjotr,
Hij kwam niet zelf uit Noordwijk, Hij is hier via het Leger des Heils in Den-Haag terecht gekomen,
Welk jaar weet ik niet. Heb alleen een bevestigde datum van overlijden.
ook achter muziekkorpsen aan