Mr. J.A.G. Baron de Vos van Steenwijk (de vader van Alwine) liet zijn landgoederen waarschijnlijk exploiteren door een rentmeester en vertrok voor de zomermaanden zelve naar zijn verblijf in Noordwijk aan Zee, de Villa Haufe. Hij werd door de notarissen rondom zijn landgoed – dat zich uitstrekte van Heino tot aan Wijhe in Overijssel – met gevoel voor detail op de hoogte gehouden van ieder dubbeltje en iedere stuiver die in de exploitatie van zijn landgoederen rondgingen. Of het nu de verkoop betrof van ‘boonestokken, gaas, enz.’ of van ‘hout’, er gingen brieven naar het Noordwijkse zomerverblijf van de familie, waarin rekenschap en verantwoording werden afgelegd.
In 1978 toen de Villa Haufe allang door de Vossen van Steenwijk verlaten was drong een Noordwijks jongetje de verlatenheid binnen en haalde 2 brieven van 2 notarissen boven water. Uit 1933 en 1935. Ze zijn er nog steeds (met dank aan P)


Wat een heerlijk spannend avontuur zal dat geweest zijn. Ik zie het voor me. Ik zie het jongetje heimelijk de verlaten villa insluipen. Het is er donker en er hangt een vreemde sfeer. Hij had veel gehoord over dit huis. Zijn oma had als jong meisje nog een dienstje gehad bij het voorname gezin wat hier woonde. Aardige lieve mensen, had oma verteld. Voorzichtig verkent hij de kamers. De trap kraakt oorverdovend hard als hij naar boven loopt. In een van de slaapkamers staat nog een oud gehavend kastje tussen de rommel. Een van de laatjes klemt, maar na even stevig wrikken schiet hij open. Hij laat zich niet zomaar tegenhouden. Tot zijn verbazing ligt er nog wat in ook. Brieven. Triomfantelijk steekt hij ze in zijn jaszak. Leuk om straks over op te scheppen bij zijn vriendjes. Na nog wat rond geslopen te hebben gaat hij weer naar huis. “We kunnen eten” zegt zijn moeder. Hij gooit zijn jas in een hoek en loert hongerig in de pannen. Moeder raapt zuchtend zijn jas op en legt de brieven die eruit zijn gevallen op het dressoir.
Zoiets. 🙂
mooi verhaal,empirisch,
Mooi. Ik zal navragen of het zo gegaan is 🙂