Het was er opeens en het was ook opeens weer weg. Enkele huizen staan er volgens mij nog, maar zijn met iets te veel fantasie en iets te weinig gevoel voor harmonie bijgewerkt in de loop van de tijd. Of ze zijn vervangen door een postmodernistisch kitschpaleis dat vast en zeker is ontworpen door een Belgische architect, die zijn studie niet heeft afgemaakt. 

Het was in ieder geval een mooi wijkje,  intiem en met smaak aangelegd en het was vast een groot plezier om er in te wonen. Nu is het allemaal koud en tochtig parkeerterrein wat hier de klok slaat en een gure asfaltweg die met veel fantasie ‘Parallelboulevard’ is gedoopt (misschien terecht: deze boulevard kon met goed fatsoen niet meer naar iemand van koninklijke bloede zoals Astrid of Wilhelmina worden vernoemd, daar stonden zware straffen op).