Ik had het onlangs over de betonnen bushokjes, die je tegenwoordig ‘abri’s’ zou noemen. Van die half afgemaakte overspanningen, waaronder kou en regen nauwelijks te trotseren waren. In Noordwijk, aan de Voorstraat hadden ze vroeger een’wachtkamer’ die die naam met trots mocht dragen: mooi vormgegeven, geen beton, afdoende beschutting en met een zekere chic. Als je hier op de tram zat te wachten, liet je er met plezier eentje lopen om te wachten op de volgende. Of nog erger: je wilde nimmer meer vertrekken en altijd blijven.