Het heeft wel iets ontroerends, die letters op de deur van de Tempo Matador: iemand, misschien Willem van der Hulst zelf wel, had met fijnschrift de naam “W.v.d.HULST.z.n.” aangebracht. Dat ‘HULST’ in hoofdletters en dat “z.n.” weer in kleine letters met een rare interpunctie ertussen. “Dat “z.n.” stond voor “zoon” of “zonen”. Maar dan had het eerder moeten zijn “& Zn”. Op deze manier was Willem van der Hulst niet alleen zichzelf, maar ook zijn eigen zoon (ik weet niet of hij kinderen had).

Dat “W.v.d.HULST.z.n.” had ook iets moois en ook iets fiers: Van der Hulst stond in Noordwijk bekend onder een reeks van bijnamen (‘Tokkie’, ‘Knappie’ en ‘Hulsie’), maar niemand had het over ‘Van der Hulst’, behalve dan hijzelf en hij reed er trots mee rond in het dorp.

Willem van der Hulst was bij mijn weten – met misschien nog wel meer familieleden – actief in het Noordwijkse verenigingsleven, in ieder geval in de R.K. Harmonie “Excelsior”. Ik weet niet meer wat hij speelde, maar ook dat deed hij waarschijnlijk heel mooi en ook heel trots. En terecht.