In het vorige blog putte ik ten aanzien van Vestdijks wederwaardigheden in Noordwijk uit de biografie van Hans Visser. Er is een tweede biografie van Wim Hazeu, “Vestdijk, een biografie”. Eigenlijk net als het boek van Visser meer een opsomming van feiten dan een reflectieve, onderzoekende studie. En dan ook nog een boek waarbij de hand des schrijvers – volgens sommigen – werd vastgehouden door (in dit geval) de weduwe Vestdijk. Maar toch. En voor wat het waard is.

Hazeu vermeldt in ieder geval dat Vestdijk tijdens zijn waarneming in Noordwijk een affaire had met een dienstmeisje, Ida Mühler (verderop heet ze ‘Ida Muller’). Hij schrijft:

Het afscheid van Amsterdam moest er toch van komen, vanwege waarnemerschappen elders, zoals in Rotterdam voor dokter J.H. Kemme (Willemstraat 16) en in Noordwijk aan Zee, waar hij een affaire had met het negentienjarige Duitse dienstmeisje Ida Mühler. (……) Toen Ida zwanger werd probeerde zij Vestdijk de schuld te geven en werd de relatie verbroken. Zij keert terug in “De dokter en het lichte meisje” als een vrouw, ‘doorkneed in alle trucjes om mannen te laten boeten voor het bedrijf van andere mannen’ en in het gedicht “De onderbroken wandeling”, met de eerste strofe:

Nu zou ik je gaan haten, blond stuk steen.

Ik was verliefd, of meer, en naar het scheen

Kon jij de bedevaart met mij verrichten

Naar ’t boersche landschap met de stroomgezichten,

Waar ik een jeugd vond, vroeger steeds alleen.

 Of Ida Mühler daadwerkelijk in Noordwijk woonde weet ik niet en bij wie ze dienstmeisje was ook niet. Is ze dezelfde als de vrouw op de foto in het vorige blog?

Te weinig aanknopingspunten. Verder zoeken.