Het beeld staat er nu al zo’n dikke veertig jaar, niet meer op deze plek, maar een stukkie verder. Het werd onthuld door de oude Willem Drees en alles rook toen nog rood en socialistisch. Maar er is niet zo veel meer van over, vrees ik, en daarom past deze herfstachtige foto zo goed. Het werk van Henriëtte Roland Holst – laten we het maar nederig en eerlijk onder ogen zien – is te gedateerd geworden. Niemand leest haar gedichten meer. Zwaar gedragen taalgebruik, ouderwetsche beelden, kaders die niet gestaald meer zijn. De neergang van deze grootse dichteres en voorvechtster van het socialisme verloopt zo ongeveer parallel aan de neergang van het socialisme zelf. Het morgenrood is langzaam verkleurd, vergeeld naar kleuren roze en oranje en een fletserig groen.
NW 431: Henriëtte
