Frans Slats dreef jarenlang een sigarenmagazijn aan de Douzastraat in Noordwijk Binnen op de hoek van de Lindenhofstraat. Allengs breidde zijn tabakkelijke nering zich verder uit met snoepgoed en sexboekjes (ook een vorm van snoepgoed). Maar op een dag was Frans weg, een geknakt huwelijk, het magazijn ontsnapte aan zijn vingers.

Hij kwam in Leiden terecht. Aan de Haarlemmerstraat, het laatste stukkie vlakbij het zwembad. Ik zocht hem nog eens een keer op en later kwam ik hem tegen in café De Bonte Koe aan de Nieuwstraat. Het ging niet meer zo goed met hem daar in Leiden. Hij bleef altijd op zijn manier vrolijk, maar onderhuids voelde je zijn teleurstellingen over alles wat er in zijn leven niet was gelukt. En het meest miste hij Noordwijk. Dat zei hij ooit eens tegen me. En hij zei het ook tegen de verslaggever van het Leids Dagblad in februari 1985. Ik denk dat Frans niet lang daarna gestorven is.

In Leiden heette hij ‘Frans Strik’. Probeer je voor te stellen hoe dat in glibberig Leids geklonken heeft.

Overigens haal ik onderstaand plaatje van een franstalige Belgische site, waar een sigarenbandje een ‘bague de cigare’ heet.