Ik heb al enige tijd geleden een blogje gewijd aan Harry Mulisch’ “De Ontdekking van de Hemel”, waarin opgenomen een kleine passage over Noordwijk. Op deze plek verwijs ik daar kortheidshalve naar. De citaten uit het boek over Noordwijk duiden er volgens mij op dat  Mulisch daadwerkelijk in Noordwijk geweest moet zijn. Ongetwijfeld is dat het geval geweest, maar enigerlei bezoek is nergens beschreven. Tenzij dus door hemzelf in die geciteerde passage uit “De Ontdekking”. 
 
Gisteren is hij gestorven. Ik heb hem een paar keer mogen meemaken en ik vond hem een Kwal van een Vent, maar een Groot Schrijver. Ik kon wel meevoelen met een  cynische tekst als “Bestrijd het leed dat Mulisch heet”(Propria Cures), maar weer niet met een tekst als  “Het werk van Mulles is niks dan vulles” (Reve):  vrijwel al zijn boeken heb ik met ontzettend veel plezier gelezen met als hoogtepunten ‘Siegfried’, ‘De Zaak 40/61’ en vooral ‘Het Sexuele Bolwerk’. Na Simon Vestdijk het meest indrukwekkende oeuvre uit de Nederlandse letteren.
 
Enfin, Mulisch is nu ongetwijfeld de hemel aan het ontdekken, waarin hij zelf niet heeft geloofd. We’ll miss him en ik moet me troosten met het beeld van een Groot Schrijver die bij de vuurtoren naar het Noordwijkse strand afdaalt  en bij Huis ter Duin weer naar boven loopt. Dat beeld uit “De Ontdekking van de Hemel” moeten we vanaf nu toch maar wat meer gaan koesteren.