Het stond daar hoog op het duin, een gekanteeld fort, alsof Noormannen en ander ongerief nog steeds moesten worden afgeschrokken. Maar het was een hotel, dochteronderneming van het aanpalende Huis ter Duin.
 
Dat ‘Huis ter Duin’ mocht je wel letterlijk nemen, want het stond daar fier op een hoge zandhoop almacht en klasse uitstralen. Dat ‘Huis ter Zee’ moest je zeker maar niet al te letterlijk nemen, anders kreeg je natte voeten. En verder moest je het helemaal niet serieus nemen. Wie de ontwerper ervan ook geweest is, het was een ietwat belachelijk gebouw geworden, een karikatuur van zichzelf.
 
Op de foto lijkt het zelfs een beetje scheef te staan. En verders was het net klaar, want het helm op het duin is op die plek nog jong en maar net aangeplant.
 
En je kreeg de groete. Zonder ‘n’.