Ik schreef mijn alereerste blog over Willem Nagel, alias J.B. Charles, nú al weer vijf jaar geleden. Nagel woonde korte tijd – van 1951 tot 1954 – in Noordwijk aan Zee, aan de Erasmusweg tegenover de tennisbanen. Nagel had het in Noordwijk naar zijn zin: hij had zich al snel ingeburgerd in de kring van plaatselijke notabelen, waaronder Hero Kruyt (de dokter), Wim Oerlemans (de tandarts), Toon Wenckebach, de hoofdcommisaris (volgens mij heette hij Merckelbach; Wenckebach was de beeldhouwer) en Dirk Stikker, de oud-minister. Ook zijn kinderen hadden het naar hun zin in Noordwijk (ze gingen school in de Wilhelminastraat, toch wel een paar dagmarsen van huis weg) en zwelgden in leuke vriendjes en vriendinnetjes. Alleen de vrouw van Nagel, Hans, had geen zin in al dat getennis met die Noordwijkse vrouwen. Ze had een hang naar Leiden en op haar gezag keerde de familie daar naar terug (hoewel: ze woonden net op de grens, aan de Oegstgeestse kant van de Warmonderweg). 
 
De verhalen komen allemaal uit de prachtige biografie van de hooggeleerde Kees Schuyt over J.B. Charles / Willem Nagel. Schuyt laat zijn fantasie soms de vrije kloop en schrikt zelfs voor anderhalf anachronisme niet terug (volgens Schuyt logeerden de spelers van het Nederlands elftal altijd in Het Seepaardje (sic!) bij Jaap Exter, maar dat was niet daar en zeker ook niet toen).
 
Enfin en om kort te gaan, want iedereen moet het boek zelf maar lezen: Willem Nagel was ook lid van de tekenclub rond de lokale kunstenaar Henny Bal. Men hield zich graag op in diens atelier aan het Dompad in Noordwijk, tekende dat het een lieve lust was, maar hanteerde de lieve lust blijkbaar ook wel eens zonder tekengerei. Want Willem Nagel werd eigenlijk al snel verliefd op één van zijn clubgenoten, Heleen van den Bergh. In 1966 trouwden ze, in het ‘Hof van Holland’ aan de Voorstraat, tenminste ik meen aan de hand van een foto in het boek onderdelen van het Hof te herkennen. 

Uit: Kees Schuyt, "Het Spoor Terug: J.B. Charles / W.H. Nagel 1910-1983"(Amsterdam, 2010)