
Veel moeite had Uitg. A.Dorsman niet genomen: hij had de foto gemaakt, er een beetje in zitten rommelen met een rood-roze kleurpotlood en dat was het dan. Een erg wervende foto was het ook al niet met die slapende mevrouw rechts op de voorgrond en die andere slaapster links. Verder was er niemand aan het strand. Op de achtergrond van rechts naar links nog een stukje Huis ter Duin, Oranje Hotel, Pension Cato (later: Im Weissen Rössl) en verders niks.
Aan het begin van de 20e eeuw was Noordwijk op zijn allermooist.
Af en Toe 267: Mooist

Die strandstoelen kunnen ook liggend op hun rug, dat slaapt heerlijk als in een bootje.
toch heeft deze opname iets,de gebouwen ,lijken een bepaald sfeertje op te roepen.
Meeuwenoord, dat meen je niet, het strand lijkt wel een modderplaat.
Of het goud was uitverkocht, zoiets.
gheisa,ik ben serieus…heb net mijn arbeidszaam leven op het strand afgesloten…zie blog playa bianca forever…dit heeft iets ook het strand…maar nog meer de gebouwen…neo classic of wat ever…leuk gewoon.
Wat leuk, ben jij dat van het strand.
Heh ik net alles gelezen, ga je weg!
ja,gheisa het is net over…het strandgebeuren.
De eerstkomende 6 maanden zal je niet eens merken dat je gestopt bent.
Hier op het blog gaan we het vast wel merken, ghijsa
Zit de dame rechts niet te borduren ?
De linkse madam leest een boek.