Verschil moest er natuurlijk wel zijn: vakantiekamphuis “De Branding” (bovenste foto) ontving waarschijnlijk wel eens een gezelschap dat klontjes boter naar het plafond schoot en vervolgens probeerde daar dan nog wat korrels hagelslag in te krijgen. Of ze smeten met half verteerd ooft en lieten wel eens een bord of een kopje vallen.
 
Daar hoefde je in Huis ter Duin niet eens over na te denken, want waarschijnlijk kreeg je direct lik op stuk van een in het zwart geklede livreier die waakte over de grandeur en de daarbij behorende rust en orde van een hotel als dit. Hoewel: ook in Huis ter Duin werd soms wel eens gerotzooid met eten: one evening the air was full of cucumbers and tomato slices.