Hierboven een foto van een afbeelding van de Heilige Jeroen in de kerk van de St. Nicolaasparochie in Zoetermeer. Hoe – vraag je je af – hoe komt het dat een Heilige die alleen nog in Noordwijk als zodanig wordt gezien en vereerd, ook in Zoetermeer een plek heeft gekregen?
 
Als je de geschiedenis van deze Zoetermeerse parochie naleest, stuit je op het gegeven dat parochianen in de Tweede Wereldoorlog kinderen van Haagse geloofsgenoten in huis namen om hen fatsoenlijk te eten en drinken te geven. Die Haagse kindertjes kwamen allemaal uit de toenmalige St. Jeroensparochie in de Spoorwijk in Den Haag. Met de inmiddels vergevorderde sanering van Spoorwijk is deze kerk aan de Van Meurssstraat van de aardbodem verdwenen. Het was er  blijkbaar met het geloof in de Heilige Jeroen slecht gesteld.
 
In Wateringen, in de parochie van de Heilige Johannes de Doper is een andere afbeelding – rechts – van de Heilige Jeroen aangebracht (baard een beetje bijgeknipt), maar op de site van die parochie vind ik nergens enige tekst en uitleg over de reden daarvoor. Verbondenheid tussen Westlanders en Bollenstrekers? Die verbondenheid is niet zo heel groot, geloof ik, ook al herken ik in het Westlands taalgebruik veel tonen en accenten die mij vanuit de Bollenstreek ook  redelijk vertrouwd zijn.
 
De solidariteit tussen tulpenbol en trostomaat, zal ik maar zeggen.