In 1895 vond in Amsterdam een wereldtentoonstelling plaats voor het Hotel- en Reiswezen. Op een groot terrein tussen het Rijksmuseum en De Pijp (richting Hobbemakade) werd een miniatuurdorp ‘Oud-Holland’ gebouwd, met zestiende- en zeventiende-eeuwse gevels uit allerlei Hollandse steden. De architect Evert Breman was de ontwerper van dit geheel en het zag er blijkens foto’s uit het Amsterdamse gemeentearchief allemaal net zo aardig en cosy en Anton Pieck-achtig uit als de grachtengordel zelf.
 
Na de tentoonstelling verdween dit miniatuurdorp weer van de aardbodem om plaats te maken voor échte huizen. De huisjes en geveltjes gingen waarschijnlijk grotendeels verloren. Ene Tappenbeck uit Noordwijk, die net een hotel begonnen was – Huis ter Duin – kocht één van de huisjes en zette het plompverloren neer op een duintop in Noordwijk aan Zee. Daar bleef het staan tot in de Tweede Wereldoorlog toen het op last van de bezetter definitief moest worden afgebroken.