Het is allemaal geen gezicht. De huisvesting van café-restaurant Seinpost aan de Noordwijkse boulevard moet vanouds her een mooie villa aan de boulevard zijn geweest, maar wat de heren Warners en Bouhuys er in 1948 van bakten, tart iedere beschrijving: ze lieten het oude landhuis gewoon staan, sloegen de buitenmuren eruit en toverde eromheen een uitbreiding met een plat dak, die in alle eenvoud een volslagen mislukking genoemd mocht worden.
 
Jaap Bouhuys (1902-1983) was geen architect, maar een kunstenaar die zich – in het geval van de gebouwde omgeving – graag stortte op wandschilderingen en vloermozaïeken. Ik weet niet of ‘Seinpost’ ook een muurschildering kreeg of een mozaïekvloer. Het zouden vlaggen op een modderschuit zijn geweest.
 
Allert Warners (1914-1980)  had wél beter kunnen weten. Hij had doorgeleerd voor architect en er staan niet onverdienstelijke werken op zijn naam. Vooral zijn zgn. ‘Verfdoos’ in Amsterdam is een geweldig mooie. En zijn vader was nota bene de grote F.A. Warners die – naast alle andere moois dat hij produceerde – vooral de eeuwigheid is ingegaan als de schepper van de Noordwijkse watertoren.
 
Hoe Allert zulke gortepap aan de Noordwijkse boulevard kon brouwen is dan ook een raadsel. In Noordwijk staat hij nog te boek als de architect van ‘eengezinswoningen’ (maar ik weet niet welke) en van de villa’s Anna (waar?) en Frowein (Breloftpark). Ik heb er geen plaatjes van, maar hoop dat het minder pijn aan de ogen doet dan dat vreselijke Seinpost, dat terecht teloor ging, zij het veel te laat. Over die teloorgang staat overigens nog een mooi filmpje op YouTube.