Frank Borman had als astronaut al wel eens een vlucht met de Gemini 7 gemaakt. Een paar rondjes om de aarde, sensationeel genoeg, maar niet zo sensationeel als wat hem eind december 1968 overkwam: toen werd hij met zijn kompanen Jim Lovell en William Anders richting de maan geschoten. Ze waren de eersten die dat overkwam. Voor het eerst ook waren ze ‘afgeschoten’ met die waanzinnig grote Saturnus V – raket (ik heb er als toerist op Cape Kennedy wel eens met mijn vingers aan gezeten). En voor het eerst zagen mensen met eigen ogen de wereld als een bolletje in het oneindige heelal.
 
Ik herinner me nog dat Borman – laag over de maan scherend – met gedragen stem en gepast gemoed voorlas uit Genesis: “In den beginne schiep God hemel en aarde”. De schepping van de maan had Hij blijkbaar aan anderen overgelaten. Het was Kerstmis 1968 en de beelden van dat bolletje aarde boven het maanoppervlak, de Bijbeltekst en de hele santemekraam maakten dit alles tot ‘the greatest show in space.’
 
Ze kwamen behouden terug van hun verre reis. Ze landden zoals toen gebruikelijk in de oceaan en werden opgepikt door de USS Yorktown. Van daaruit reisde Borman direct door naar Noordwijk, waar hij op 11 februari 1969 nog net op tijd aankwam voor een rondleiding bij ESA/ESTEC door burgemeester J. Bonnike, tweede van rechts op de foto.