Ik ben begonnen aan de roman Vloed! van Susan Smit. Bij Paagman in Den Haag lag het zomaar en onvermijdelijk op de toonbank.De Volkskrant schreef er redelijk positief over (Vloed houdt mooi het midden tussen verkleedkistproza en de literaire streekroman, ofschoon dat ‘verkleedkistproza’ weer wat snerend en smierend klinkt, wat mij betreft volstrekt ten onrechte!).
 
Pas één hoofdstuk achter de rug: Adriana, dochter van hotelier Van Konijnenburg, wijst een huwelijksaanzoek van de heer Alkemade van de hand, tot verdriet van haar moeder. Ze vlucht het strand op, waar ze nog wat filosofeert over de eigenaardigheden van de beide Noordwijken. Volgende hoofdstuk al, geloof ik, komt ze haar vissersman tegen. In het zeemanshuis (tweede van onderen op de foto).
 
Leest lekker weg, soms mooie beschrijvingen, voor iedere melancholerisch aangelegde Noordwijker beeldende elementen. Ter ere van Susan Smit: nog maar eens een uitvergroting. Van het Badhotel van Konijnenburg: met onbekende lieden (misschien staat Alkmade er wel tussen, als Alkemade ooit heeft bestaan).
 
Leest het boek! Het is prachtig.