
Nieuwjaarsdag. Walcheren. We lopen eerst door het gebied tussen Oostkapelle en Domburg dat "De Manteling" wordt genoemd. Een uniek bos, gevormd door een lange combinatie van wind en water. Het beschermt Noord-West Walcheren tegen de koude zeewinden. Er staan her en der nog schitterende huizen en kastelen, bewoond door rijke kooplieden uit Middelburg. Zoiets bestaat in Noordwijk niet. Jammergenoeg.
We lopen verder over het strand naar Domburg. In de aanloop over het strand zien we het dorp al snel liggen achter hoge palen die als golfbreker dienst doen. Domburg is erg Noordwijks: veel terrassen op een relatief klein aantal vierkante meters, de sfeer van een badplaats aan zee. Ik zoek naar verdere verbinding, maar ik kom niet verder dan Jan Toorop die hier een tijdje woonde en werkte. Later ging hij naar Katwijk en van daaruit ging hij vaak naar Noordwijk (op bezoek bij Verwey of bij mevrouw Van der Schalk en haar dochter op het Lindenplein in Noordwijk-Binnen).
Toorop heeft een ets gemaakt van de oude kerk in Noordwijk-Binnen, één exemplaar hangt bij mij thuis aan de muur. Toorop schilderde ook de oude kerk van Domburg, net zoals Piet Mondriaan dat deed: eindeloos en steeds abstracter. Maar op nieuwjaarsdag is de toren gehuld in steigers en doeken.
Ik kan de verbinding wel zoeken, maar niet vinden.

‘Verbadplaatst’, noemt Rik Zaal dat, in zijn ‘Heel Nederland’. Hij vindt het steeds ‘lelijk’, maar ik houd ervan.
domburg,heeft een badhotel,domburg had badkoetsen,en badmannen,..de,overeenkomst is mondain,….dat,laatste is noordwijk,naarstig op zoek.
@Pjotr: In Blog 78 over Eduard Karsen, citeer je uit het boekje: "Eduard Karsen en zijn vader Kaspar".http://www.vkblog.nl/bericht/193524/De_Rest_78%3A_Eduard
.
IK CITEER NU VERDER:
Het oeuvre van Karsen is zeer gevarieerd. Het omvat het stadsgezicht, het dorpsgezicht, havens, scheepswerven, boerderijtjes, dorpskerken, zandwegen, hofjes, molengezichten, slootkanten, tuintjes, boerenerven en slechts éénmaal een kinderportret. Geen figuur, geen stilleven, (behoudens in de vroegte), geen zelfportret. Er was zooveel van hem zelf in hetgeen hij maakte, dat geen zelfportretten noodig waren. Eén schilderij en een ets naar een verlaten buitenhuis, noemde hij zijn zelfportret. Zooals het enkele huis de mensch voor hem beduidde, zoo was de stad en met name Amsterdam, in ruimen zin, zijn eigen levensomgeving, hem behoorende als de wanden van een kamer, waarin hij leefde.
In die sfeer betrok hij ook de kleine plaatsen waarheen hij reisde en die hem vasthielden voor korter of langer tijd: Hoorn, Enkhuizen, Muiden, Oudewater,
Rhenen DOMBURG, NOORDWIJK, Katwijk, ‘s-Hertogenbosch, enkele malen het buitenland.
Kijk nou !….nog een verbinding, "n kleintje.
En ook Domburg heeft al jaren een prachtige en moeilijk bespeelbare golfbaan het duin.
🙂
@ Blew: Mooi, dat ‘verbadplaatst’: ik herken het en vind het ook mooi.
@ Meeuwenoord: ik vind Domburg niet meer mondain dan Noordwijk.
@ Li-st: ik vond nog een verwijzing in mijn eigen geblog naar Domburg, nota bene naar die nu ingepakte kerktoren. Zie http://www.vkblog.nl/bericht/191039/De_Rest_58%3A_Bach
@ Kenneth Bestwell: Jaja, over mondain gesproken, Kenneth :))
@ Allen: Glad you’re all back. Happy New Year!
Pjotr: ik kan het zien aan de foto, u was hier. Opmerkelijk dat meerdere bloggers (bregje was er ook) in zeeland zijn zodra ik de hielen licht naar Limburg, Oorzaak en gevolg of gewoon zoals het gaat? Bent u ook in het museum in wetskapelle geweest, nog veel meer wetenswaardigd daar!