Het was de hevigste winter die ik ooit heb meegemaakt. Het was het seizoen 1962-1963, er werd een onvoorstelbaar zware Elfstedentocht  gereden, die gewonnen werd door Reinier Paping. Wat op mij echter veel meer indruk maakte was de bevroren zee. Niet wat je noemt een mooie gladde ijsbaan, maar eerder een soort van poollandschap, met veel schots en scheve schotsen. Mijn grootvader die van 1886 was en altijd in Noordwijk had gewoond had zoiets nog nooit meegemaakt.
 
 Wij waagden ons – levensgevaarlijk – van schotst naar schots. Op zondag kwamen de dagjesmensen van heinde en verre om naar het schouwspel te kijken. De boulevard was vol met auto’s, het halfwitte strand was vol met mensen. Het moet ontzettend koud geweest zijn.
 
Er zijn weinig scherpe foto’s van. Dit is er één. Wel een hele mooie.    

met dank aan Li-stLachen