Het is een curieus bericht in de Goessche Courant van 6 december 1910. Het gaat over de wonderbaarlijke opstanding van ene VDB te Noordwijk, die in 1860 aanmonsterde op een schip, het zeegat uitvoer en vervolgens ergens in Zuid-Amerika de hort op ging.
 
Curieus is dat de kapitein van het schip destijds aan de familie gemeld had dat VDB  overboord geslagen en verdronken was. VDB zelf meldt dattie gedeserteerd was, maar dat was dus 50 jaar later. Curieus is ook dat VDB per ongeluk door zijn neefje uit Noordwijk gelokaliseerd wordt, nota bene aan het andere end van de wereld.
 
De Goessche Courant begrijpt er helemaal niks meer van en vraagt zich af waarom VDB zich al niet veel eerder gemeld heeft bij de familie in Noordwijk.
 
Ik denk dat ik het antwoord wel weet: VDB wilde iets van de wijde en weidse wereld zien. Dat hele Noordwijk was hem veel te benauwd onder de voeten geworden. Hij wilde gewoon eclipseren en een ander leven beginnen, nam de kapitein in vertrouwen die alles en iedereen op het verkeerde been zette en begon zelf een kroeg in Cabo Polonio of waar ook maar. VDB wilde helemaal niet ontdekt worden en al helemaal niet door zijn kleine neefje. Hij had dat hele Noordwijk nog zo uit zijn kop gezet. Hij was het al 50 jaar vergeten (met dank aan Li-st).