Ik zou eigenlijk voor SJC moeten zijn omdat mijn vader daar voetbalde. Maar ik ben voor Quick omdat mijn zonen dáár voetballen. Als ik het terrein opkom staat Quick al met 3-0 achter. Zondag 15 november 2009, West II, Eerste Klasse B.
 
Opgewonden standjes als voor de zoveelste keer een Noordwijker zichzelf schwalbisch ter aarde bestelt en Quick gewoon door blijft voetballen. Nergens staat geschreven dat je in dat geval de bal de lijn over moet trappen in zo’n situatie (het is sportief als je het wél doet). De Noordwijkers staan nog steeds voor met 3-0, maar worden helemaal gek en trappen en Quick-speler uit woede tegen de vlakte. Overal staat geschreven dat je in dat geval een speler het veld moet uitsturen, maar de scheids wikt en weegt en geeft alleen maar geel.
 
Voor zijn ogen is iedereen intussen aan het rollebollen, maar zoveel geel en rood heeft de scheids niet op zak. Het hoeft ook niet: als de storm over is, blijkt dat de Noordwijkers vooral zichzelf uit het spel gehaald hebben. Ze krijgen er nog twee om de oren en weten ternauwerdood stand te houden. Met een overwinning van 3-2 gaan ze de bus van Beuk weer in, richting Noordwijk.
 
Hadden ze niet eens hun vertrouwde zwart-wit gestreepte shirts aan, maar tricots van Zeeman met een feminien-licht blauwe kleur en achtelijke, goudkleurige cijfers.
 
Stomme Noortukkers.