De Bollenstreek wordt steeds minder Bollenstreek en eigenlijk is dat verder ook wel goed zo. Een onderzoek van Grontmij komt tot conclusies die alles en iedereen al lang geleden getrokken had en toch krijgt het verhaal vermelding op teletekst van TV West. Bewijzen dat het donker wordt als je het licht uit doet. Het verhaal – kortom – verbaast me drie keer niks. Wat me wel verbaast is het gegeven dat van alle gemeenten uitgerekend Noordwijk ‘geschokt’ is.
 
Als er één gemeente is geweest die zich de afgelopen jaren heeft ingespannen om zo ongeveer iedere tulpenbol in haar grond verdacht te maken is het Noordwijk wel geweest. Gerenommeerde tuinders werden al jaren geleden verdreven naar de ommelanden en kwamen in Noordwijk niet terug. Cultuurgrond in het middengebied, aan het Schie, in het Vinkenveld en de Klei, alles werd opgeofferd aan de bouw van architectonisch weinig tot de verbeelding sprekende volkswoningen of bedrijfscomplexen. Alle hooischelven, hutjes en narcissenkooien, alle manden en gaasbakken  in Noordwijk zullen pas over 500 jaar weer worden opgegraven als deze beschaving al lang verdwenen is.  
 
‘Geschokt’. Ik vraag me af welke Noordwijker het veile lef heeft gehad om zich over deze ontwikkelingen en over dit onderzoek ‘geschokt’ te tonen. Een zo groot gebrek aan realiteitsbesef is in deze streken al lang niet meer aangetroffen. Als de hele bloembollencultuur gerekend mag worden tot het Noordwijkse erfgoed, dan zijn het de Noordwijkers zelf geweest die hun eigen erfgoed geweld hebben aangedaan. Niet de Grontmij of iets of iemand anders.
 
Het zijn Noordwijkers geweest – en alléén Noordwijkers – die willens en wetens een belangrijk deel van hun eigen identiteit de nek hebben omgedraaid. Dáárover en alleen dáárover ben ik het meest geschokt.