Op de plek van Hotel-Restaurant Astrid staat nu – aan de Koningin Astridboulevard in Noordwijk – het foeist lelijke gebouw van Noordwijk en verre omstreken: Conferentiecentrum De Baak. Het moet tegelijk worden gezegd dat ‘Astrid’ in zichzelf ook geen grootse verbetering was ten opzichte van wat er dáárvoor stond, namelijk Haus Winckler én het Strandhotel. Die beide hotels werden om onduidelijke redenen door Duitse slooptroepen van de boulevard weggejast.
 
‘Astrid’ werd gebouwd zo rond 1951-1952. Het was gefinancierd met de dollars uit het Marshallplan en ik weet eigenlijk niet of er nog andere ‘Marshall-projecten’ in Noordwijk waren. Een vriendelijk en vrolijk ogend hotel met een geparasold terras, vlaggen en een mooie belettering op de zijmuur. Maar het was ook weer snel afgelopen.
 
‘Astrid’ haalde de jaren zestig niet eens en heeft dus nog niet eens 10 jaar bestaan. Het werd in 1957 gekocht door het Centraal Sociaal Werkgeversverbond CSWV, een vermoedelijke voorloper van het huidige Verbond van Nederlandse Ondernemers. Dat verbond kon vervolgens rustig zijn laatkapitalistische gang gaan met de – even vanzelfsprekende als likkerige – medewerking van het gemeentebestuur van Noordwijk en ondanks protesten van de Noordwijkse horecafferij, die opeens een te gemakkelijke concurrent zagen opdoemen.
 
De bouwvergunning kwam zo snel dat zelfs het Verbond verrast was. Hals over de kop werd als architect A.C. Gathier aangezocht, niet iemand die tot dan toe (en ook niet daarna)  uitblonk in het ontwerpen van tot de verbeelding sprekende en badplaatswaardige gebouwen. Latere bouwkundige ingrepen in “De Baak” maakten het alleen maar erger. “De Baak” heeft deze hele treurige geschiedenis, waarin het zelf een hoofdrol vervulde, met een aan masochisme grenzende parmantigheid (maar ook met openheid en gevoel voor historie) vastgelegd in een brochure die op internet raadpleegbaar is.